murki.pl
  Info | Mapa | Topo | Ogłoszenia | Archiwum | Zdjęcia | Forum | Zaloguj | Kontakt

Topo > Murki Brętowskie (zobacz opis dojazdu)

1.4. Elektryczny (Pierwszy Czerwony, Tunel)

Drugi — po Gdyńskim — z najatrakcyjniejszych murków w Trójmieście. Znajduje się tu nieco ponad trzydzieści dróg, z czego sporo o trudnościach VI.3 i wyższych. (Jak dotąd) Elektrycznemu co roku udaje się zaprzeczać pojawiającym się pogłoskom o mającym rzekomo nastąpić wyburzeniu. W ostatnich latach wspinanie na Elektrycznym w godzinach szczytu stało się nieprzyjemne za sprawą kierowców omijających trudno przejezdną ulicę Słowackiego. Mimo to tutejsze drogi nadal otrzymują nowe przejścia, będące nierzadko udziałem wspinaczy wyposażonych w sprzęt „oczyszczający”.

Asekuracja na stronie zachodniej z pozostałości po drzewkach, na stronie wschodniej: nad Płytką Milczarka z betonowej płyty (patent nieco psychiczny, ale sprawdzony), a nad Trójkątną Płytą z korzenia. Wybierając się na Elektryczny warto mieć ze sobą dłuższe pętle.

Strona wschodnia

[schemat]
Elektryczny od wschodu (6 m).

  1. Trawers AdasiaVI (moment startu VI.1). Wejście jak w Trawers Milczarka i dalej w lewo do góry szparą pod betonem.
  2. Rysa Milczarka (Trawers Milczarka), VI.2+/3. Ręce w rysce (uważać, żeby ich tam nie zostawić po odpaleniu), nogi na tarcie. Z rysy należy wychodzić do góry, a nie trawersować do zacięcia. W trudniejszej wersji nie należy używać szpary pod betonem (na początku trawersu), natomiast w ogóle nie wolno korzystać z chwytów z Etiud.
  3. EtiudaVI.2. Zawilgoconymi klamkami na prawo od połupania przy zacięciu.
    1. Wariant do EtiudyVI.3. Start nieco na prawo; ograniczniki.
  4. Ścianka SzóstkowaVI. Nie wolno używać wygodnego stopnia w zacięciu po lewej, ok. 3 m nad ziemią.
  5. ZacięcieIIIIV (w zależności od aktualnego stanu drogi). W górnej części po kruchych i sypkich „półkach” betonowych.
  6. WieńcówkaVI. Droga biegnie najpierw ścianą wewnętrzną do metalowego uchwytu utrzymującego niegdyś linię telefoniczną. Siedząc na nim (…) można już stosunkowo łatwo wyjść na ścianę czołową. Krucho; droga ma jak dotąd co najwyżej kilka przejść.
    1. Super WieńcówkaVI.2+. Jak Wieńcówką, jednak bez korzystania z metalowego uchwytu. Na ścianę czołową należy się przewinąć z charakterystycznego odciągu położonego w trzecim rzędzie cegieł powyżej dolnej części wspomnianego uchwytu (ściślej miejsca, w którym styka się on ze ścianą) lub z chwytów położonych jeszcze wyżej. Jeszcze mniej przejść niż Wieńcówka.
  7. Filar WtorkowskiegoV+. U góry przez niewybitną, zwykle zapiaszczoną przewieszkę.
  8. DrygasVI.3. Droga prowadzi ścianką tuż na prawo od cegły z napisem „Drygas & Wtorkowski — Cegielnie Poznań”. Nie wolno używać klamy na prawo od linii spadku zacięcia, mimo że należy ona do ścianki.
  9. Kaliber 25VI.2. Start z podchwytu, na drodze liczne brzytewki. Może kilka przejść.
  10. KlamicaVI+. Środkiem płyty, ogranicznik z lewej strony.
  11. Wariant, VI+. Klamicą do góry i dalej trawers pod betonem do zacięcia.

Strona zachodnia

[schemat]
Elektryczny od zachodu (7.5 m).

  1. Trawers SzwagraVI. Prawą, niską częścią płyty w górę i stąd ukośny trawers w lewo, nie chwytając się betonu.
  2. Nowa PropozycjaVI.2. Granatowe ograniczniki po prawej i lewej.
  3. Propozycja CwaniaczkaVI.2+. Droga wykorzystuje kilka stopni i chwytów z Posiewnikówki, start nieco od niej na prawo. Ograniczniki.
  4. PosiewnikówkaVI.1. Jedyna z licznych niegdyś Posiewnikówek, którą udało się zlokalizować. Start narzucającymi się brzytwami środkiem płyty, tuż na prawo od Radosnych Buł. Droga prowadzi przez trzy charakterystyczne chwyty: głęboką hakodziurę, brzytwę i lewą lub prawą podłużną dziurę tuż pod betonem. Wyjście do lewej klamy jest bardziej wartościowe, jednak dla niższych wspinaczy bywa niewykonalne. Wariant utrudniający: bez wykorzystania pośrednich chwycików między klamami. Ograniczniki: z lewej szary, z prawej jasnobrązowy.
  5. AlchemiaVI.4+. Start jak Radosne Buły, od dziurek przez doklejone betonowe chwyty wprost w górę — między szarymi ogranicznikami.
  6. Rzężące BułyVI.3+/4. Start jak do Radosnych Buł, ale wcześniejsze wyjście w górę (krótszy trawers) na lewo od klamy porośniętej chęchami. Z prawej strony jasnobrązowy ogranicznik.
  7. Radosne BułyVI.4+. Połączenie trudności Rzężących BułProstowania Wariantów. Wejście trawersem i dalej wprost w górę.
  8. SkrótVI.1+. Start wariantem Czwórkowego Zacięcia z podchwytami, wejście na litą część płyty jak Prostowanie Wariantów, skąd w prawo i do góry „jak puszcza”.

[schemat]
Elektryczny — Trójkątna Płyta.

  1. Prostowanie WariantówVI.4. Start podobnie jak wariant Czwórkowego Zacięcia z podchwytami, wyjście nieco w lewo na płytę (nie wolno korzystać z wyższego połupania przy zacięciu) i wprost do góry (czerwone ograniczniki).
    1. Superprostowanie WariantówVI.4/4+. Jak Prostowanie Wariantów, ale bez chwytania się odciągu na płycie i położonej na prawo od niego dziurki na dwa palce (ogranicznik z prawej) — używa się za to poziomej klameczki (krawądka w miejscu zaprawy pomiędzy cegłami) znajdującej się trochę powyżej drugiej wyrwy po prawej stronie zacięcia. Z prawej strony granatowy ogranicznik.
    2. Hiperprostowanie WariantówVI.4+. Jak Superprostowanie Wariantów, lecz bez wspomnianej w opisie tej drogi poziomej klameczki (daleki wysięg w lewo zastąpiony został przez strzał do kluczowej dziury na dwa palce; z lewej szary ogranicznik).
  2. Warianty PalantówVI. Wejście jak w Czwórkowe Zacięcie (wariantem z podchwytami), wyjście do drugiego połupania na prawo od zacięcia, skąd trawers w prawo do klamy z chęchami i w górę. Bardziej wartościowe jest wyjście z ogranicznikiem z Rzężących Buł (granatowy). Chwyty na lewo od linii spadku zacięcia niedozwolone.
  3. Czwórkowe ZacięcieIV. Można także iść filarkiem na lewo od zacięcia (IV+). Kursowa droga egzaminacyjna.
    1. Wariant obejściowy na podchwytach, IV.
  4. Urodziny Ho Chi Mina, „zwykle nieco ponad VI”. Start Czwórkowym Zacięciem i trawers w lewo do zacięcia po przeciwnej stronie. Bardzo krucho.
  5. MegaVI.1+. Ścianą wewnętrzną do góry i przewinięcie w prawo przez filarek do Czwórkowego Zacięcia. Ogranicznik przy filarku oznacza miejsce, powyżej którego należy stawiać nogi w momencie przechodzenia na ścianę czołową.
    1. GigaVI.2. Jak Mega do miejsca przewinięcia na filarek i dalej połupaniami na lewo od białego ogranicznika do śmiertelnie niebezpiecznie wyglądającej półki z wysuniętych cegieł, skąd już dowolnie do góry.
  6. Trawers przez IzęVI.3+. Przez całą długość ściany wewnętrznej.
  7. Trudny TrawersVI.5 (w lewo trochę trudniejszy). Trawers północnego skłonu murka. Trudności na Płycie Milczarka ok. VI.2, kluczowe miejsca znajdują się na ścianie wewnętrznej za trzecią ryską od lewej. Nie ma jeszcze wariantu trawersującego płytę od strony wschodniej (można jednak iść Rysą Milczarka). Uczęszczany jest właściwie tylko odcinek prowadzący ścianą wewnętrzną.
  8. Wysokie NapięcieVI.1. Wejście ryską na prawo od filara, dalej w górę do metalowej „ramki” i przez nią wyjście na ścianę czołową.
    1. DziubeczekVI.3. Start jak Wysokie Napięcie, mniej więcej na wysokości ramki wyjście na krawędź i dalej (wciąż w przewieszeniu) wyjście na środek łuku (olbrzymia, grożąca oberwaniem klama). Stąd przez mało uczęszczane parchy wprost do góry. Krucho.
  9. Zacięcie, IV. Można również iść tylko prawą lub tylko lewą jego ścianką (odpowiednio IV lub VI).
    1. Wejście do zacięcia przez ryskę, VI. Po wejściu ryską na lewej ścianie wewnętrznej następuje trawers w lewo do zacięcia (ręce w charakterystycznym „wymyciu” na lewo od ryski).
  10. Płytka MilczarkaVI.4+. Coś w rodzaju gładkiej ściany bez chwytów i stopni; z lewej strony czerwony ogranicznik.
  11. MałgorzęchyVI.1. Start z charakterystycznych dwóch dziurek; zielony ogranicznik z lewej strony.
  12. BrzytwicaVI.1. Środkiem płyty, między zielonymi ogranicznikami.
    1. Lewa BrzytwicaVI.2+. Na lewo od zielonego ogranicznika Brzytwicy; dojście do chwytów znajdujących się kilkanaście centymetrów pod betonem, dalej w prawo (bez korzystania ze szpary pod betonem) i Brzytwicą do góry. Z lewej strony na starcie granatowy ogranicznik.
    2. Na lewo od Lewej Brzytwicy znajduje się kilka przystawek (zaznaczone chwyty).
  13. Na tropie Bickera, V+. Rysą pod betonem w prawo do zacięcia.

[ Zobacz: Elektryczny (Pierwszy Czerwony, Tunel) w Galerii ]
 


1 Wypadki tego rodzaju godne są surowego potępienia — zdarzało się niegdyś, że czyniono to w sposób „czynny”.
2 Gdańska superekstrema z lat osiemdziesiątych, łojona wówczas często na bosaka.
3 „Chęch” = zielsko (przyp. tłum.).
4 Droga załojona po raz pierwszy dopiero w 1994 roku, co może świadczyć o niechęci nawet bardzo dzielnych wspinaczy do tak niebezpiecznych rzęchów („rzęch” = kruszyzna; przyp. tłum.).
5 „Parch” = licha, zwietrzała skała, nierzadko pokryta roślinnością; rzęch z chęchami (przyp. tłum.).
6 Jako pierwszy wolną połacią ściany na lewo od słynnej Płytki Milczarka zainteresował się N.N (szerzej znany jako "N"). Jego autorstwa są dwie dziurki startowe i stopnie. Zaraz po ogłoszeniu przez "N" rezerwacji problemu drogą zainteresował się N.N ("N"), głośno krytykując ślamazarność pracy "N". N.N niestety zlekceważył zakusy "N", co ten z kolei bezlitośnie wykorzystał ryjąc zakończenie drogi i wymyśloną przez siebie nazwę — Małgorzęchy. Oburzony do głębi "N" przychodzi w towarzystwie N.N i zdobytym z wiadomych sobie tylko źródeł gipsem chirurgicznym zaklajstrowuje chwyty N.N, a przy okazji niszczy kluczową miseczkę z Płytki Milczarka. W efekcie cała ściana nabiera wysoce nieestetycznego wyglądu, a drogi nie ma. Na szczęście "N" jest nadal pełen zapału, a N.N zdradza "N" i razem ze N.N dodają konieczną do wyjścia dziurkę, tym razem jednak na kasującym dla większości łojantów wysięgu. W tym samym czasie N.N traci początkowy entuzjazm, tym bardziej że gips, którym się posługiwał nie zaaklimatyzował się na ścianie i zaczyna (najpierw małymi kawałkami, a potem bryłkami) opuszczać płytę, służąc braci murkowej do rysowania ograniczników — co oczywiście powoduje powstawanie „nowych” chwytów i okresowe wahania wyceny drogi. Na koniec klamkę na Płytce Milczarka oczyścił niejaki N.N, umożliwiając tym samym ponowne przejścia tej drogi.
Na początek strony Strona główna >> Przewodniki >> Brętowo >> [ Betonowe | Nad Słowackiego | Przewieszki | Elektryczny | Gdyński | Łuki | Parch | Biały na Poligonie | Czerwony na Poligonie ]  
 

© murki.pl 2000–2017. Wszelkie prawa zastrzeżone.

poczta@murki.pl